الحضون : زنى كه يك پستانش كوچكتر از ديگر بود ( قانون / ج 3 / 1664 ) الحضيرة : آنچه گرد آيد در ريش از ريم ( تكملة / 160 ) الحطاطة : بردميدگى روى ( تكملة / 160 ) حطام : گياه خشك ( دستور / 157 ) الحظبّى : سرهاى استخوان پهلو ( قانون / ج 1 / 33 ) حفت : هزار خانه ، هزار تو ، هزار لايه از رودكان ، يا سرگين او ( مقدّمة / 196 ) الحفث ، ج الأحفاث : هزار توى ( البلغة / 44 ) الحفر : تباهى بن دندان و خوردگى او ( تكملة / 133 ) ، شوخ كه بن دندان را بخورد ( تكملة / 134 ) ، بن دندان خورده شدن ( قانون / ج 2 / 703 ) ، دندان خورده شدن ( قانون / ج 2 / 551 ) ، زنگ دندان ( دستور / 151 ) حفنة : مشت ، مشت پر ( مقدّمة / 189 ) الحقّ : گودوش ( قانون / ج 3 / 1195 ) ، مغاك سر كفت ( تكملة / 143 ) الحق ، ج الحقاق : گوسر دوش ( البلغة / 30 ) الحقاء : تهىگاه‌ها ( قانون / ج 1 / 52 ) الحقنة : آن [ دارو ] كه در زير دمند ( المرقاة / 48 ) الحقو : تهيگاه ( قانون / ج 3 / 1739 ) الحقو ، ج الأحقى و الحقىّ و الأحقاء : ميان ( تكملة / 152 ) الحقو ، ج الأحقاء ، الحقى ، الأحقى : آنجا كه بند ازار بود ( البلغة / 43 ) الحقوة : اسهال شكم از چربش ( قانون / ج 3 / 1744 ) الحكّة : خارش ( المرقاة / 65 ) ، ( تاج / 144 ) ، ( دستور / 161 ) حكدة : درد ناخن ، ناخن‌خوار ( مقدّمة / 332 ) الحكلة : بستگى زبان ( تاج / 144 ) الحلأ : تب خاله كه بر لب‌ها پديد آيد ( قانون / ج 1 / 116 ) الحلاء : تب خاله ( تكملة / 125 ) ، تب خال ( السّامى / 93 ) الحلاق : درد گلو ( قانون / ج 3 / 1215 ) الحلاقم : نايژه‌هاى گلو ( قانون / ج 3 / 1504 ) الحلاواء : ميان پس گردن ( تاج / 116 ) حلاوة القفا و حلاوى القفا و حق القفا و حاق القفا : ميان پس گردن ( السّامى / 352 )